W Muzeum Powstania Warszawskiego

 

Dzień 7 grudnia 2009 roku był zimny i deszczowy. Zmarznięci gimnazjaliści niecierpliwie przytupywali przed wejściem do Muzeum. Już za chwilę mieli na własne oczy przekonać się jak dramatyczną i heroiczna walkę stoczyli Polacy (często ich rówieśnicy) o wolność. Drzwi ciężko się otworzyły. Ich oczom ukazały się mury, często pozbawione tynku, pełne napisów i symboli znanych im dotychczas z filmów czy książek. Namacalna stała się cisza. Czuli, że znajdują się w miejscu innym niż zwykle. To Muzeum krzyczało jeszcze krwawiącą pomimo upływu ponad półwiecza Warszawą. Zadzierali głowy i czytali słowa Jana Stanisława Jankowskiego- „Chcieliśmy być wolni i wolność tą sobie zawdzięczać”. W skupieniu podążyli za przewodnikiem, obserwując, chłonąc ten niepowtarzalny klimat Muzeum Powstania Warszawskiego. Ze ściśniętym gardłem słuchali, obserwowani przez setki twarzy młodych walczących. Twarzy, które zastygły na ścianach w tych niezwykłych salach będących świadectwem walki o  wolność i godność ludzką. 

Agnieszka Mergalska

 

Słuchając Pani przewodnik. Na pierwszym planie Piotr Chmielewski oraz  Ola Borkowicz

 

Podział ziem okupowanych

 

Na tle panoramy Warszawy. Pierwszy plan p.Domel, Karolina Jakubczak

 

Fragment autentycznych gruzów zniszczonej Stolicy

 

Ola Borkowicz i Kasia Cholewa z III c w odtworzonej drukarni Ruchu Oporu

 

Warszawska Syrenka- Symbol Warszawy – Na pierwszym planie Kinga Długowska

 

„A w oknach ich twarze, młode, uśmiechnięte…” Jedno z miejsc, robiących największe wrażenie. Zdjęcia ofiar Powstania.

 
W wycieczce uczestniczyli uczniowie kl. III. B oraz uczniowie kl. III C
Organizatorzy: p.Anna Kocewiak, p.Małgorzata Domel, p.A. Mergalska.
 

Relacja, opisy i zdjęcia - p.Agnieszka Mergalska.

 

 

Strona tytułowa       Imprezy 2009/2010