Święto Niepodległości
 
Narodowe Święto Niepodległości – polskie święto, obchodzone co roku 11 listopada, dla upamiętnienia rocznicy odzyskania przez Naród Polski niepodległego bytu państwowego w 1918 roku po 123 latach od rozbiorów dokonanych przez Rosję, Prusy i Austrię. Ustanowione w ostatnich latach II RP, przywrócone w roku 1989.
 

 

“Wolności nie można tylko posiadać.

Trzeba ją stale, stale zdobywać.

Zdobywać ją, czyniąc z niej dobry użytek

        czyniąc użytek w prawdzie, bo tylko prawda czyni wolnymi ludzi

i ludzkie wspólnoty, społeczeństwa i narody.”

                                                                Jan Paweł II

 

11 listopada 2012 r. - rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości, to jedno z naszych najważniejszych świąt narodowych. Pięknym zwyczajem, który trzeba i warto podtrzymywać, jest obchodzenie tego święta przez społeczności lokalne.

W wielu środowiskach w kultywowanie tego rodzaju tradycji czynnie włącza się młodzież.

Tegoroczne Święto Niepodległości w Publicznym Gimnazjum   im. Zdzisława Jastrzębiec Peszkowskiego w Belsku Dużym odbyło się w dwu etapach: w piątek 9 listopada miała miejsce uroczystość szkolna, 11 listopada w niedzielę po nabożeństwie odprawionym w intencji Ojczyzny nasi uczniowie wystąpili przed publicznością zgromadzoną w zabytkowym kościele pod wezwaniem św. Wojciecha w Lewiczynie.

Mszę Świętą koncelebrowali grójecki dziekan - ks. prałat Stefan Kazulak i proboszcz parafii w Lewiczynie, któremu przy tej okazji powierzono obowiązki wicedziekana dekanatu grójeckiego.

Autorem scenariusza i reżyserem spektaklu przypominającego najważniejsze momenty narodowych dziejów był nauczyciel historii pan Krzysztof Wójcik. Oprawę muzyczną przygotowała pani Grażyna Drygiel - Mech, pod kierunkiem której chór szkolny przypomniał repertuar znanych i lubianych pieśni patriotycznych. Scenografię opracowali pani Ewa Augustowska i pan Robert Kępka. Liczna grupa młodzieży wykonała pełnego dostojeństwa poloneza (układ opracowały panie Edyta Sańpruch i Ewa Augustowska).

W sposób zasługujący na pochwałę wywiązali się ze swoich zadań recytatorzy i soliści.

Wzruszającym, sugestywnym i pełnym ekspresji wykonaniu pieśni "Niepodległość" zachwyciła nas wszystkich trzecioklasistka Paula Kwapisz. Wystąpiła ona w roli postaci alegorycznej Polski, zasiadającej na tronie i w koronie, a w trakcie widowiska pozbawionej korony i okutej  w kajdany.

 Uroczystość uświetnili swoim udziałem szacowni goście - pan Władysław Piątkowski - wójt gminy Belsk Duży, dyrektorzy szkół, przedstawiciele Rady Gminy, Straży Pożarnej i poczty sztandarowe. 

                                                                                                                                                                            Anna Kocewiak

 

 
PRZEBIEG UROCZYSTOŚCI  Z 9 LISTOPADA 2012 ROKU

WEDŁUG SCENARIUSZA

 

Narrator I Bartłomiej Sikorski kl. IIIa        slajdy 1,2,3

            Zebraliśmy się, aby uczcić 94 rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Witamy na dzisiejszej uroczystości wszystkich uczniów, rodziców  i zaproszonych gości. Zapraszamy na lekcję historii, którą dla Was przygotowaliśmy, 11 listopada 1918 roku to znacząca data w historii Polski – dzień odzyskania niepodległości. Mija kolejna rocznica odzyskania przez Polskę, po 123 latach niewoli. Na przestrzeni kilku pokoleń Polska nie istniała, ponieważ sąsiedzi poprzysięgli,  że nazwę „Polska” wymażą z historycznych dokumentów.

Na scenę wchodzi uczennica przebrana za „Polskę” i siada na tronie, przyjmując minę strapionej. Wchodzi pięć kobiet w czerni. Jedna z nich odwraca się do widowni i rozpoczyna recytację.

 

W tle muzyka z Nocy i dni Uczeń kl. IIa (pianino)   slajdy 4,5,6,7

 

Kobieta I w czerni Marta Brzezińska kl. IIIa

Do Ciebie Panie w dziejowej godzinie

głos Twego ludu z ziemi polskiej płynie.

Wróć nam o Boże ojczyznę kochaną,

w troje rozdartą i w morzu skąpaną.

 

Kobieta II w czerni Justyna Jasiorowska kl. IIIa

Boże!

Sto lat niewoli znieśliśmy w pokorze.

Wyzuci z ziemi, pogardą karmieni.

Twa sprawiedliwość wszystko zwrócić może.

Twoja opatrzność zło w dobro przemieni.    

 

Kobieta III w czerni Anita Musiałowska kl. IIIb

Boże!

Wojna się sroży, lud polski znękany,

biedny i głodny – kiedy koniec pyta?

Kiedy opadną gniotące kajdany?

Kiedy nam przyszłość zaświta?

 

Kobieta IV w czerni Anna Makarska kl. IIIb

Boże!

Daj nam wytrwałość, wspomóż nasze siły.

Niech jedność, zgoda stale wśród nas gości.

Daj, by nasze pragnienia się spełniły.

Ty rządź nami – Boże z wysokości.

 

Kobieta IV w czerni Joanna Perzyna kl. IIIc

Niech nasza Polska wśród narodów stanie.

Dzielna i mądra, jednością złączona.

Oto Cię prosim z głębi duszy Panie.

Ojcowskie wyciągnij ku nam ramiona.

 

Polonez „Pożegnanie ojczyzny”- Ogińskiego wykonują uczniowie według układu (nagranie)   slajd 8

 

Na scenę wkraczają uczniowie ubrani na czarno, przepasani szarfami z napisami: „Rosja”, „Prusy”, „Austria”, zdejmują „Polsce” koronę i zakładają symboliczne łańcuchy.

 

Narrator II Żaneta Chmielewiec kl. IIIc    slajd 9

Wiadomo, że:

kto z ruskim carem raz się zwadził,

Ten już z nim na tej ziemi nie zgodzi się szczerze

I musi albo bić się, albo gnić w Sybirze...- pisał Mickiewicz w "Panu Tadeuszu".                Ci, którzy mieli odwagę przeciwstawić się Repninowi, udają się na kresy Rzeczypospolitej, gdzie w podolskim miasteczku Bar szlachta zawiązuje konfederację. Jest to pierwsze polskie, ogólnonarodowe powstanie w obronie niepodległości Rzeczypospolitej, przeciwko rosyjskiej przemocy. Także w obronie wiary katolickiej, gdyż rosyjska propaganda, później także pruska, chętnie pokazywała konfederatów jako nietolerancyjnych katolików, gnębiących innowierców. W rzeczywistości chodziło o usprawiedliwienie przed Europą przygotowanego                   już wówczas rozbioru Polski. Na Zachodzie płatni pismacy przedstawiali Polaków -katolików jako prześladowców innowierców i ostoję ciemnoty.

„Pieśń Konfederatów Barskich” (Juliusz Słowacki) – Chór slajdy 10,11,12

Nigdy z królami nie będziem w aliansach a d a
Nigdy przed mocą nie ugniemy szyi       a G d E
/Bo u Chrystusa my na ordynansach       a A d
Słudzy Maryi/x2                         a E a E

Więc choć się spęka świat, i zadrży słońce,
Chociaż się chmury i morza nasrożą —
Choćby na smokach wojska latające,

Nas nie zatrwożą.

 

Adam Mickiewicz „Pan Tadeusz” (fragment) Norbert Wierzbicki kl. IIIb   slajd 13

Ni chęć chwały, ni zysk podły...

W "Panu Tadeuszu" kreśliłem z sympatią postać Macieja "Rózeczki", dawnego konfederata barskiego:

"Siedemdziesiąt dwa lat liczył Maciej, starzec dziarski,
Niskiego wzrostu, dawny konfederat barski.
Pamiętają i swoi, i nieprzyjaciele
Jego damaskowaną, krzywą karabelę,
Którą piki i sztyki rzezał na kształt sieczki
I której żartem skromne dał imię Rózeczki.
Z konfederata stał się stronnikiem królewskim
I trzymał z Tyzenhauzem, podskarbim litewskim;
Lecz gdy król w Targowicy przyjął uczestnictwo,
Maciej opuścił znowu królewskie stronnictwo.
(...)
Przyczynę zmian tak częstych na próżno byś macał:
Może Maciej zbyt wojnę lubił, zwyciężony
W jednej stronie, znów bitwy szukał z drugiej strony?
Może bystry polityk duch czasu zbadywał
I tam szedł, gdzie Ojczyzny dobro upatrywał?
Kto wie! To pewna, że go nigdy nie uwiodły
Ani chęć osobistej chwały, ni zysk podły,
I że nigdy z moskiewską partyją nie trzymał;
Na sam widok Moskala pienił się i zżymał".

 

Michał Barsegian kl. IIId (śpiew)     slajd 14

„Niechaj mnie Zośka o wiersze nie prosi”, Marek Grechuta na podstawie wiersza Juliusza Słowackiego „W pamiętniku Zofii Bobrówny"

 

Niechaj mię Zośka o wiersze nie prosi   e a C     

Bo kiedy Zośka do ojczyzny wróci,       e a C
To każdy kwiatek powie wiersze Zosi,   e a C
To każda gwiazdka piosenkę zanuci.   A E
Nim kwiat przekwitnie, nim gwiazdeczka zleci,   E a C
Słuchaj - bo to są najlepsi poeci.     E a C

Gwiazdy błękitne, kwiateczki czerwone   A E
Będą ci małe poemata składać.  e G
Ja bym to samo powiedział, co one,  e A
Bo ja się od nich nauczyłem gadać;   e C
Bo tam, gdzie Ikwy srebrne fale płyną,  A E
Byłem ja niegdyś, jak Zośka, dzieciną.  C E

 

Ojciec Adam Kaliciński kl. IIIb      slajd 15

Jerzy Żuławski: „Do moich synów”

Synkowie moi, poszedłem w bój,

Jako wasz dziadek, a ojciec mój –

Jak ojca ojciec i ojca dziad,

Co z Legionami przemierzył świat,

Szukając drogi przez krew i blizny

Do naszej wolnej Ojczyzny.

Synkowie moi, da nam to Bóg,

Że spadną wreszcie kajdany z nóg

I nim wy męskich dojdziecie sił,

Jawą się stanie, co pradziad śnił,

Szczęściem zakwitnie, krwią wieków żyzny,

 Łan naszej wolnej Ojczyzny!

Synkowie moi, lecz gdyby Pan

 Nie dał zejść zorzy z krwi naszych ran,

To jeszcze w waszej piersi jest krew

Na nowy świętej wolności śpiew!

I wy pójdziecie, pomni spuścizny,

Na bój dla naszej Ojczyzny!

 

Recytator II Michał Gowin kl. IIa

Jakub Jasiński, „Do Narodu”

Narodzie! niegdyś wielki, dziś w smutnej kolei

Wyzuty z sił, bogactwa, sławy i nadziei,

Co niegdyś mocą miecza i nauk wyborem

Postronnych byłeś dziwem, pogromem i wzorem!

Dziś pod jarzmem zhańbienia, klęsko w i niewoli

Dumnych jesteś igrzyskiem i pastwą swywoli.

Ty, coś orężem obce przemierzał narody,

Patrz, co z tobą zrobiły domowe niezgody!

Jużeś po długim smutku darem oświecenia

Począł wznawiać gmach silny dawnego znaczenia

I już widział z postrachem twój sąsiad niegodny,

Czym może zostać Polak, gdy wolny a zgodny.

Niestety! jakżeś z twoim pragnieniem się minął —

Błysnąłeś jako gwiazda, jak iskierkaś zginął!

Już więc na tyle nieszczęść byłeś potępiony,

By cię zdradził przyjaciel, brat, król ulubiony;

Czemuż ci los przynajmniej tej nie ujął męki,

Byś legł pod cudzym mieczem, a nie z własnej ręki.

Narodzie! Czas nie ufać w żadne zaręczenia,

W tobie samym jest zakład zguby lub zbawienia!

Nie dbaj na to, żeś w ciężkie kajdany się dostał,

Gdzie lud rzekł: «Chcę być wolnym» — zawsze wolnym został!

Niechaj ci w myśli stoją przykłady Zachodu,

Co są siły tyranów, a co moc narodu.

Wstań, a spróbuj swej ręki, jeśli jest w niej siła

Władać jeszcze tym mieczem, którym wprzód walczyła.

Poznasz, czegoś znać nie chciał, że na twą obronę

Jest broń, są mężne serca, są rady uczone!

Lecz to wiedz, że nim wyrok powstać ci naznaczy,

Potrzeba wiele zgody, a więcej rozpaczy.

Ten, co włada losami narodów i ludzi,

Jeszcze raz promień światła dla ciebie obudzi…

 

Komenda Baczność! Przemysław Gosa kl. IIa

 

Autor: Maria Konopnicka, rok powstania: 1910, kompozytor: Feliks Nowowiejski -

Rota (pianino Olga Ciężkowska IIa)    slajd 17

Nie rzucim ziemi skąd nasz ród!
Nie damy pogrześć mowy.
Polski my naród, polski lud,
Królewski szczep Piastowy.

 

Nie damy, by nas gnębił wróg!
Tak nam dopomóż Bóg!
Tak nam dopomóż Bóg!

 

(Na scenę wchodzą dwie kobiety w czerni i recytują)    slajd 18

 

Kobieta w czerni I Marta Brzezińska kl. IIIa

Polska!

O, ileż w jednym słowie

może się zmieścić wielkiej treści,

ile rozpaczy i boleści.

 

Kobieta w czerni II Justyna Jasiorowska kl. IIIa

Nikt nie wyliczy, nikt nie powie.

Chyba że tylko polskie serce,

co wiek przetrwało w poniewierce

i zniosło takich mąk bezedno

od których gwiazdy bledną...

 

(Na scenę wbiega gazeciarz i wykrzykuje)

 

Gazeciarz I Przemysław Gosa kl. IIa    slajd 19

 

Dodatek nadzwyczajny! Zamach w Sarajewie!

Wybuchła wojna! Ludzie, wybuchła wojna!

1 sierpnia 1914 roku rozpoczęła się I wojna światowa.

Walczą ze sobą nasi zaborcy. Polacy! Miejmy nadzieję, że Polska odzyska niepodległość.

 

(w tym czasie na scenę wchodzi sześciu żołnierzy ubranych w wojskowe mundury, ustawiają się w szeregu. Chór szkolny śpiewa pieśń „Piechota”. Po jej zakończeniu z szeregu występuje dwóch żołnierzy i recytują wiersz)

 

Autor: B. Lubisz - Zakorski, rok powstania: 1918, kompozytor: L. Łuskino „Piechota” – w wykonaniu chóru   slajd 20

Nie noszą lampasów lecz i szary ich strój,        e   
Nie noszą ni srebra, ni złota,                            a e
Lecz w szarym szeregu podąża na bój,             D H7 e
Piechota, ta szara piechota.                             H e

Refren

Maszerują strzelcy maszerują,             e a e          
Karabiny błyszczą, szary strój,             H7 e
A przed nimi drzewce salutują,             e a e
Bo za naszą Polskę idą w bój!              H7 e

 

Bo idą, a w słońcu kołysze się stal,
Dziewczęta zerkają zza płota,
A oczy ich dumnie utkwione są w dal,
Piechota, ta szara piechota!

 

F. Gwiżdż, „Przybyli ułani pod okienko”, melodia ludowa – chór  slajd 21

Przybyli ułani pod okienko, (bis)
Pukają, wołają: "puść panienko! "(bis)

Zaświecił miesiączek do okienka,
W koszulce stanęła w nim panienka.

"O Jezu, a cóż to za wojacy?"
"Otwieraj! Nie bój się to czwartacy!"

"O Jezu! A dokąd Bóg prowadzi?"
"Warszawę odwiedzić byśmy radzi.

Gdy zwiedzim Warszawę, już nam pilno
Zobaczyć to stare nasze Wilno.

Ułani, ułani …” - nieznany autor słów, melodia ludowa – chór
slajd 22

Ułani ułani
Malowane dzieci,
Niejedna panienka
Za wami poleci.
Hej hej ułani,
Malowane dzieci
Nie jedna panienka
Za wami poleci

 

Żołnierz II Kacper Sokołowski kl. IId

W okopach pełnych jęku,

wsłuchani w armat huk,

stoimy na wprost siebie –

ja wróg twój, ty mój wróg!

 

Żołnierze wspólnie: Razem

Las płacze, ziemia płacze,

cały świat w ogniu drży...

w dwóch wrogich sobie szańcach

stoimy ja i ty.

 

Żołnierz IV Hubert Łubiński kl. IIId

Na krwawy, matko, idę bój -

żołnierska trąbka woła...

Żołnierski na mnie strój,

a w ręku miecz anioła...

Na polach legnął śnieg błękitnie,

lecz w duszy sad wiosenny kwitnie...

(...) Jeśli powrócę, matko, dzień ten będzie dniem wesela...

Zapukam cicho w sień

w majowe strojną ziela.

Do stóp przypadnę twoich i złożę

Starganą z szyi mej obrożę.

Gdybym nie wrócił, matko, ty

wyraz ten, co pacierzem 

uczyłaś, wspomnij i, wskroś łzy,

pomyśl, żem legł żołnierzem…

 

(Na scenę wbiega gazeciarz i woła)

 

Gazeciarz Przemysław Gosa kl. IIa

Najświeższe wiadomości! Z Krakowa wyruszyła Pierwsza Kompania Kadrowa!

 

(Na scenę wchodzi Józef Piłsudski w galowym mundurze i przemawia do żołnierzy)

 

Józef Piłsudski Adam Radecki kl. IIc    slajd 24

 

Żołnierze! Skończył się dla was czas pokoju, teraz pełna gotowość...

Przed wami leży ziemia ojców naszych od ponad stu lat w niewoli.

Przyszliśmy, by ją wyzwolić.

Jesteśmy pierwszym, regularnym oddziałem wojska polskiego, jaki pojawił się   tu od ponad pół wieku.

Przyszliśmy i nie odejdziemy, aż Polska będzie wolna!

 

(Żołnierze salutują. Chór szkolny śpiewa pieśń „My pierwsza Brygada”. Do przodu wychodzą żołnierze, którzy recytują)

 

My pierwsza Brygada – chór  slajd 25

Legiony to żołnierska nuta D g c
Legiony to straceńców los D D7
Legiony to żołnierska buta g c
Legiony to ofiarny los! D7 g

My pierwsza brygada B F7 B
Strzelecka gromada D7 g
Na stos! c
Rzuciliśmy swój życia los, c g D7
Na stos, na stos! g

 

Żołnierz V Albert Gozdek kl. IId    slajd 26

Warszawo! Słyszysz Warszawo!

W gruzy legł stary świat.

Potrząsnął ktoś chustką krwawą

u twych więziennych krat.

W starego miasta zaułki

Wdarł się armatni huk.

Płyną i płyną skądś pułki,

Drżą okna i tętni bruk.

 

Żołnierz VI Michał Słowiński kl. IIc

I słuchaj jak w farnym kościele

wielki uderzy dzwon.

Idą Legiony – mściciele.

Idą ze wszystkich stron.

  

Żołnierz II Kacper Sokołowski kl. IId

Śmierć niosąc knutom i pałkom

szli kruszyć carską moc.

Śniłaś się tym zuchwałkom

W marszach przez dzień i noc.

 

Piosenka o żołnierskich butach Bułat Okudżawa tłum. W.Dąbrowski, A.Mandalian - śpiewa Żołnierz I śpiew Łukasz Jasiński kl. IIa + gitary   slajd 27

 

Znów buty, buty, buty, tupot nóg        a
I ptaków oszalałych czarny wiatr          G d
Kobiety stają u rozstajnych dróg          d a
Piechocie odchodzącej patrzą w ślad     E7 a

 
Czy słyszysz? werbel, werbel, werbel gra
  Żołnierzu żegnaj ją, pożegnaj ją,
  Odchodzi pluton tylko mgła i mgła
  I tylko przeszłość nie zachodzi mgłą.

 

„Świat cały śpi spokojnie”, autor słów i kompozytor nieznany – chór slajdy 28,29,30,31,32

Świat cały śpi spokojnie
i wcale o tym nie wie
że nie jest tak na wojnie
jak jest w żołnierskim śpiewie.

Z piosenek nasze życie
wesołym śmiechem tryska
Lecz żołnierz tęskni skrycie
gdy mu sie przyjrzeć z bliska.

 

J. Kondratowicz, „Biały krzyż”, muzyka K. Klenczon – Łukasz Jasiński IIa slajdy 33,34,35,36

Gdy zapłonął nagle świat, 

Bezdrożami szli 

Przez śpiący las. 

Równym rytmem młodych serc 

Niespokojne dni 

Odmierzał czas. 


Gdzieś pozostał ognisk dym, Dróg przebytych kurz, Cień siwej mgły ... Tylko w polu biały krzyż Nie pamięta już, Kto pod nim śpi ... Jak myśl sprzed lat, Jak wspomnień ślad Wraca dziś Pamięć o tych, których nie ma. Żegnał ich wieczorny mrok, Gdy ruszali w bój, Gdy cichła pieśń. Szli, by walczyć o twój dom Wśród zielonych pól - O nowy dzień. Jak myśl sprzed lat, Jak wspomnień ślad Wraca dziś Pamięć o tych, których nie ma. Bo nie wszystkim pomógł los Wrócić z leśnych dróg, Gdy kwitły bzy. W szczerym polu biały krzyż Nie pamięta już, Kto pod nim śpi ...
 

(Światło pada na postać „Polski” Żołnierz III zwraca się do Polski)

 

Żołnierz III Kamil Sudak kl. IIc     slajd 37

Wstań Polsko moja, uderz w czyn

Idź znów przebojem w bój szalony

Już płonie lont podziemnych min

Krwawą godzinę biją dzwony

 

Zerwane pęta uderz w czyn

 

Wstań Polsko moja, strząśnij proch

Żałosne marzeń ucisz łkania

Za tobą zimnych smutków loch

Przed tobą świty zmartwychwstania.

 

Z anielskich skrzydeł strząśnij proch.

 

Wstań Polsko moja. W ogniach zórz.

Nowe się szlaki krwawią tobie.

O lżej ci będzie w gromach burz

Niźli w zwiędłych wspomnień grobie

 

Wstań Polsko moja, w blaskach zórz…..

 

(Uczennica - Polska zrzuca kajdany, zakłada koronę)

 

W tle muzyka Andrzeja Kurylewicza - Polskie Drogi  pianino   slajd 38

 

Uczennica – Polska Paula Kwapisz kl. IIIa

Leć Orle Biały nad polską ziemią

Chroń Twemi skrzydłami prastare plemię

I ponad szare Giewontu skały

I ponad Bałtyk leć Orle Biały.

 

Leć Orle Biały nad bujne łany,

Które uprawia nasz lud kochany.

Leć ponad Wisłę, leć ponad Wartę

Skrzydła Twe białe trzymaj rozwarte.

 

Szarpały Ciebie trzy orły czarne.

Chciały Cię wtrącić w groby cmentarne.

Potęgo wrogów dziś się rozchwiały,

Ale Ty żyjesz, nasz Orle Biały.

 

O! My cierpliwi przez lat szeregi.

Myśmy krwią słali Sybiru śniegi.

Dziś, gdy cierpienia nasze ustały

Nad wolną ziemią wzleć Orle Biały.

 

Dzisiaj zniknęły wrogie nam trony.

Powiewa sztandar biało – czerwony.

Powiewa sztandar ten pełen chwały

W polu czerwonym nasz Orzeł Biały.

 

Orle nasz Biały, nasz lud Ci śpiewa.

Niech pieśń do śmiałych lotów Cię wzywa.

Orły, sokoły dziś się zleciały,

Aby cześć polskiej pieśni oddały.

 

Piosenka 11 listopada, słowa: Elżbieta Buczyńska, muzyka: Jarosław Piątkowski śpiewa Uczennica – Polska Paula Kwapisz śpiew + podkład muzyczny

Niepodległość - trudne słowo.
Może ono znaczy coś ważnego w naszym życiu?
Kto mi wytłumaczy?
Tak to słowo - bardzo ważne.
Jeśli słuchać umiesz
To na pewno już niedługo łatwo je zrozumiesz.

Ref.: Uwięziony ptak nie śpiewa.
A czy wiesz dlaczego?
Bo nie spotkasz nigdy w klatce,
Ptaka szczęśliwego. (bis)

Czasem ktoś Ci nie pozwoli cieszyć się swobodą
i zamieszka bez pytania w twoim kraju z tobą.
Potem bardzo się panoszy, rządzi i wymaga.
Wreszcie mówi, że tak lepiej, że tobie pomaga.

Ref.: Uwięziony ptak nie śpiewa.
A czy wiesz dlaczego?
Bo nie spotkasz nigdy w klatce,
Ptaka szczęśliwego

Tak poznałam, zrozumiałam słowa najważniejsze.
Niepodległość znaczy wolność, słowa najpiękniejsze
Niepodległość znaczy wolność, słowa najpiękniejsze

 

Komenda Baczność! – Przemysław Gosa kl. IIa

 

Hymn „Mazurek Dąbrowskiego” nagranie


Jeszcze Polska nie zginęła,
Kiedy my żyjemy.
Co nam obca przemoc wzięła,
Szablą odbierzemy.


Ref.
Marsz, marsz, Dąbrowski,
Z ziemi włoskiej do Polski,
Za twoim przewodem
Złączym się z narodem.

 
Uczennica - Polska

“Wolności nie można tylko posiadać.

Trzeba ją stale, stale zdobywać.

Zdobywać ją, czyniąc z niej dobry użytek

        czyniąc użytek w prawdzie, bo tylko prawda czyni wolnymi ludzi

i ludzkie wspólnoty, społeczeństwa i narody.”

Taki Kraj  Muz.: Zbigniew Ray, sł.: Jan Pietrzak) Olga Lipińska kl. IIId + gitary

                                                                      slajdy 39,40,41,42,43

Jest takie miejsce u zbiegu dróg, h A
Gdzie się spotyka z zachodem wschód... A D A h
Nasz pępek świata, h D
Nasz biedny raj... A e
Jest takie miejsce, Fis h
Taki kraj. Fis h

Nad pastwiskami ciągnący dym, h A
Wierzby jak mary w welonach mgły, A D A h
Tu krzyż przydrożny, h D
Tam święty gaj... A e
Jest takie miejsce, Fis h
Taki kraj. Fis h

Kto tutaj zechce w rozpaczy tkwić, h A
Załamać ręce, płakać i pić, A D A h
Ten święte prawo h D 
Ma, bez dwóch zdań... A e
Jest takie miejsce, Fis h 
Taki kraj. Fis h
                                                                slajd 44

 
Oprawa słowna - p.Krzysztof Wójcik
Oprawa muzyczna - p.Grażyna Drygiel - Mech
Polonez został przygotowany przez p.Edytę Sańpruch i p.Ewę Augustowską
Za scenografię odpowiadają: p.Ewa Augustowska i p.Robert Kepka
Nagłośnienie, podkłady muzyczne i rzutnik multimedialny przygotował p.Tomasz Fliszkiewicz
Zdjęcia - p.Dorota Jaworska, Roksana Dyga

*


Wykorzystane materiały:
m.in. następujące WIERSZE
• Adam Mickiewicz, „Pan Tadeusz"(fragment - autor kreśli z sympatią postać Macieja "Rózeczki”)
• Juliusz Słowacki, „W pamiętniku Zofii Bobrówny" (fragment recytowany i śpiewany)
• Jerzy Żuławski, „Do moich synów”
• Jakub Jasiński, „Do Narodu”

MUZYKA
• M. K. Ogiński, Polonez „Pożegnanie ojczyzny" (muzyka - nagranie)
• W tle muzyka z Nocy i dni
• J. Słowacki, „Pieśń Konfederatów Barskich” - chór
• M. Grechuta, „Niechaj mnie Zośka o wiersze nie prosi” na podstawie wiersza Juliusza Słowackiego „W pamiętniku Zofii Bobrówny"- Michał Barsegian kl. IIId (śpiew)
• M. Konopnicka, „Rota”(podkład)
• B. Lubisz - Zakorski, „Piechota” - chór
• F. Gwiżdż, „Przybyli ułani pod okienko”, melodia ludowa - chór
• „Ułani, ułani …” - nieznany autor słów, melodia ludowa - chór
• „My pierwsza Brygada” – chór
• „Świat cały śpi spokojnie”, autor słów i kompozytor nieznany - chór
• J. Kondratowicz, „Biały krzyż”, muzyka K. Klenczon – Łukasz Jasiński
• W tle muzyka Andrzeja Kurylewicza „Polskie Drogi”
• Piosenka 11 listopada, słowa: Elżbieta Buczyńska, muzyka: Jarosław Piątkowski - śpiewa Paula Kwapisz kl. IIIa (muzyka - nagranie)
• Hymn „Mazurek Dąbrowskiego” w wykonaniu chóru i wszystkich uczestników uroczystości (nagranie)
• J. Pietrzak, „Taki Kraj” - Olga Lipińska kl. IIId + gitary
 

 
 
 

Więcej zdjęć >>>>

 

 

 

 

Strona tytułowa